Głos z Józefa



26.04.2026

4 NIEDZIELA WIELKANOCY

---

2026 - ROK ŚW. FRANCISZKA Z ASYŻU, 800 LAT OD ŚMIERCI ŚW. FRANCISZKA.
„Medytacje franciszkańskie” o. Syrach Janicki franciszkanin – wybrane fragmenty

[Franciszek], słysząc, że niektórzy z braci dają zły przykład w Zakonie, […] dotknięty tym boleśnie aż do głębi serca, pewnego razu podczas modlitwy powiedział do Pana: „Panie, Tobie polecam rodzinę, którą mi dałeś”. I zostało mu powiedziane przez Pana: „Powiedz mi, dlaczego tak bardzo się smucisz, gdy któryś z braci występuje z Zakonu i gdy bracia nie chodzą drogą, którą ci pokazałem? Ponadto powiedz mi: kto założył Zakon braci? Kto sprawia, że człowiek się nawraca, by w nim czynić pokutę? Kto daje siłę wytrwania w nim? Czyż nie Ja?” […] „Ja nie wybrałem cię jako człowieka wykształconego i wymownego nad moją rodziną, lecz wybrałem cię prostego, abyś mógł poznać – tak ty, jak też inni – że to Ja będę czuwał nad moją trzodą; ale ustanowiłem cię znakiem dla nich, by patrzyli na dzieła, których Ja dokonuję w tobie, i sami je spełniali. Ci, którzy chodzą Moją drogą, mają Mnie i jeszcze obficiej będą mieli. Tym zaś, którzy nie chcą chodzić Moją drogą, zabiorą i to, co im się wydaje, że mają. […] Miłość z natury swojej jest darem, który się udziela drugiemu. Nie jest to wartość statyczna, ale dynamiczna, ponieważ pozostaje w nieustannym ruchu – akcie dawania się drugiej osobie. Jednak miłość Boga ma jeszcze jeden podstawowy przymiot, a mianowicie jest ona stwórcza. Bóg nie potrzebował stwarzać świata i człowieka, by być szczęśliwym, a jednak tego chciał i uczynił to z nicości. Jedyna racja, jaka Nim kierowała, to była miłość. Bóg nas stworzył z miłości. Powołał nas do istnienia z nicości. Gdyby nie Jego miłość, to po prostu nie byłoby stworzenia, czyli nas samych. Bóg jest Stwórcą, który jednocześnie podtrzymuje swoje stworzenie przy życiu i troszczy się, aby mu niczego nie zabrakło. Jednym z najważniejszych zadań, jakie ma stworzenie wobec Stwórcy, to rozpoznanie Jego miłości i troski. Jednym z najbardziej czytelnych znaków miłości Boga do człowieka i do Kościoła jest to, że daje mu świętych. Święci to osoby charyzmatyczne, które w jakiś sposób są elitą ludzkości. To właśnie one nadają jej wyraz, znaczenie, ewangeliczny smak.
Cdn.

Święty Ludwik Grignon de Montfort

Ludwik pochodził ze starego francuskiego rodu. Urodził się 31 stycznia 1673 r. w Montfort-la-Cane w Bretanii we Francji jako drugi z osiemnaściorga dzieci adwokata Jana Chrzciciela Grignon i Joanny Robert, córki urzędnika miejskiego. Rodzina była bardzo pobożna. Jego dwóch braci zostało kapłanami, jeden dominikaninem, a dwie siostry wstąpiły do klasztoru. Po ukończeniu miejscowej szkoły Ludwik pobierał naukę w kolegium jezuitów w Rennes (1685-1693). Potem udał się do Paryża, gdzie u sulpicjanów studiował teologię (1693-1700). Po przyjęciu święceń kapłańskich (5 czerwca 1700 r.) pracował jako kapelan szpitala w Poitiers (1701-1703). Założył z Marią Ludwiką Trichet zgromadzenie żeńskie pod wezwaniem Bożej Mądrości dla pielęgnowania chorych. Następnie z woli przełożonych został misjonarzem. Wędrował od wioski do wioski, od miasteczka do miasteczka i głosił Boże słowo. Napisał Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Matki Najświętszej, w którym szeroko rozwinął i uzasadnił korzyści, jakie daje to całkowite oddanie się Maryi. Zbyt intensywna apostolska praca wyczerpała siły Świętego. Pożegnał ziemię dla nieba 28 kwietnia 1716 roku, mając zaledwie 43 lata. Pozostawił po sobie dwa zakony: "Towarzystwo Maryi" i "Zgromadzenie Córek Mądrości (Bożej)". Jako cel wyznaczył swoim synom i córkom duchowym nauczanie ubogiej młodzieży, nawiedzanie i doglądanie chorych. Ludwika beatyfikował w roku 1888 papież Leon XIII, a kanonizował w roku 1947 papież Pius XII.

---

Intencja modlitewna na bieżący tydzień:

O powołania kapłańskie zakonne i misyjne.

---

PODZIĘKOWANIA
Serdecznie dziękuję kapłanom i wszystkim obecnym na Eucharystii z okazji moich urodzin. Dziękuję za modlitwę i życzenia.

---